Een avondje uit met de Dropkick Murphys. Dat moet haast wel een orgasme van pure pret worden. En dat ik niet de enige ben die dat denkt, is duidelijk als we de tram verlaten voor een, euh, plaspauze op de Groenplaats. De Ierse pubs zitten afgeladen vol en de manager van de Quick raakt even de pedalen kwijt. Betrekkelijk grappig zijn ook de nietsvermoedende pendelende mensen op de tram die vol angst naar deze gevaarlijke punkfans kijken alsof we meteen hun ingewanden er gaan uitrukken en ze vol smaak zullen verorberen. Genoeg gedold, tijd voor de optredens.
Lees meer »

Kubla Khan is een Spaans collectief met een onbekende cast. De Mongoolse leider (tevens keizer van China) is kwaad en we zullen het geweten hebben ook. De heren Spanjolen voelen zich goed in de 13e eeuw en besluiten dan maar om in hun groepsnaam Kubla te eren. Met een belangrijke rol voor de wah-wah en inheemse geluiden kruisen ze de degens met alles wat lak heeft aan krachtige en authentieke thrash/deathmetal. De snaredrum klinkt werkelijk abominabel en het allround geluid laat meermaals te wensen over: van een moderne productie is hier dus geen sprake. Laat nou net dat de charme van Kubla Khan zijn: niettegenstaande het povere geluid laat deze plaat een hongere en uitermate energieke band horen. Luister maar eens naar de zalige bass-intro in “Storm From The Past”. Verder zijn er niet echt uitschieters, maar ook geen echte dieptepunten. Dit is gewoon standaard werk van een bende die zich nog volop moet ontplooien. Kubla Khan laat een stoffige indruk na (al dan niet een link met het zandvolk?) maar laat evenzeer indrukwekkend gitaar/zang/drumwerk horen. Met een betere productie en wat meeslependere songs was dit een regelrecht schot in de roos, nu horen we een leuke band die zich later wel nog wat op de hals zal halen. 7/10

Luister: Kubla Khan - Strom From The Past [Six Sex Six]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Wat is me dat hier? De eerste minuten zou je zweren dat je naar een Dismember-tribute zit te luisteren. Puur plagiaat of een eerbetoon aan de meesters der dode metalen: aan de luisteraar om de keuze te maken. Maar wees gewaarschuwd, want alles aan dit Fatalist is zo standaard en onorigineel als het krijgen van kousen op Nieuwjaar en toch klinkt het zo verdomd aanstekelijk. Bij het horen van nummers als “Rivers Of Blood” of het openingsnummer “Morbid Derangement” denkt de oude r(o)(a)cker in u direct terug aan de Dismember-klassiekers “Like An Everflowing Stream” en het eveneens geniale “Massive Killing Capacity”. De productie kon beter, want dat vreselijke klikgeluid tijdens “Contamination” haalt je toch even uit die nostalgische bui. Ondertussen heeft deze band te kampen gehad met een leegloop net voor de internationale doorbraak, want de helft heeft hun vertrek middels aangetekende zending (jazeker, drie werkdagen voor de ingangsdatum) bekend gemaakt. Voor wie vindt dat Dismember de laatste tijd maar wat aanmoddert en echt niet zit te wachten op een nieuw coveralbum van Six Feet Under; wees er maar zeker van dat dit voor jullie gesneden koek is. Wie originaliteit en een eigen smoelwerk ‘kicken’ vindt, zal hier helaas een miskoop mee doen. 7/10

Luister: Fatalist - Impulse To Kill [The Depths Of Inhumanity]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Wat een herrie - sorry, wat een TECHNISCHE herrie. Zo en niet anders dachten velen over de nieuwe materie van In-Quest. Zo verwarrend, zo anders, zo uniek… De meningen waren vanaf het begin duidelijk verdeeld. Terecht, want “Made Out Of Negative Matter” is een uitdaging, zowel voor de band als voor de luisteraar. De band is er een heel lange tijd aan bezig geweest, maar wat vooral tijd opslorpte was de vruchteloze zoektocht naar een label. Het is dan ook een grote verrassing als je weet dat de groep zelf voor chique gelimiteerde versies en digipacks hebben gezorgd! Als je zoveel bloed, zweet en tranen in jouw werk wilt steken, dan moet het verdomd goed zijn. En kijk eens aan, dat is ook het geval! “Made Out of Negative Matter” is een complex boeltje van moderne death metal dat zich stilaan ontworstelt aan… wel, zowat alles. De verwijzingen naar Meshuggah waren ze waarschijnlijk wat beu en het materiaal van “The Comatose Quandaries” kon de honger niet stillen. 166°66’66’’ ommekeer dan maar, richting hun eigen ‘brutal, abstract, melodic, In-Quest’-beschrijving. En wie kan een product beter verkopen dan de producent zelf? Ze zijn zeker agressiever en abstracter geworden zonder concessies te doen aan melodie en structuur. Integendeel, “Made Out…” klinkt meer doordacht, intenser en spannender dan hun vroegere werken. Ja, hun old school stuff heerst nog steeds en ook de tijden met Svencho van Aborted waren strak van aard, maar de mannen speelden een klein beetje op veilig toen, zeker vergeleken met wat ze nu zijn. Mike’s vocalen zijn krachtiger, de gitaren interessanter en de drums nog vuriger. Zowel individueel als een groep maken ze een grote stap in de goede richting. Labels en scene kids kunnen het kussen, ze weten niet wat ze missen. 9/10

Luister: In-Quest - Thy Subsonic Collapse [Made Out Of Negative Matter]

Jullie rating:
(10 votes, average: 10 out of 10)
 Loading ...

Het Midden Oosten is sinds jaar en dag de bakermat van culturele clashes en verscheurd als het is door de politieke veldslag die er al tijden woedt, niet ieders favoriete vakantiebestemming. Gelukkig bereikt Israëls beste exportproduct met gemak de lage landen, niet in het minst door de documentaire “’Global Metal”. Orphaned Land stelt zich dan ook tot doel om een brug te slaan tussen oost en west en doet dit door elementen van allerlei bevolkingsgroepen tot een eclectisch geheel te verweven. Voor wie zich hier geen voorstelling bij kan maken, denk de experimentele structuren van Opeth en de melodische grandeur van Therion. Nog nooit was een track-per-track review zo nutteloos als bij dit album, aangezien alle nummers zowat in elkaar overvloeien en ze elk meer deeltjes van de grotere puzzel zijn dan distinctieve eenheden. Opener “Sapari” verdient echter speciale vermelding, aangezien het niet zou misstaan op een Eurosongfestival door zijn weergaloos optimistische en aanstekelijke toon. Verder laat deze plaat echter weinig blijvende indruk achter en wie een aantal deuntjes zoekt om de komende weken vrolijk te neuriën, zal hier niet veel mee aankunnen. De waarde van deze vierde langspeler (waar zes jaar tijd in is gekropen) ligt ten eerste in de uiterst minutieuze aandacht voor uitvoering en details en ten tweede in het creëren van “soundscapes” die je overspoelen en overweldigen als een zandstorm in de woestijn. Veel meer dan een vage herinnering zal je niet aan deze reis overhouden, maar dat zou niemand mogen tegenhouden om hem nog eens te ondernemen. De ideale soundtrack voor eender welke activiteit die het potentieel heeft om tot epische proporties uit te groeien. 8/10

Luister: Orphaned Land - From Broken Vessels [The Never Ending Way Of ORwarriOR]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Dit Convulse ontstond ten tijde van de death metal explosie in de Scandinavische landen. Hun debuut wordt dit jaar door Relapse Records geremixt, remastered en voorzien van hun demo “Resuscitation of Evilness” en belooft uniek te zijn. Her en der wordt gezegd dat dit één van de zeldzaamste en klassiekste death metal platen zou zijn. Het lijkt ook vrij logisch dat dit een zeldzaam plaatje geworden is, want het geniet een povere sound en weinig spanning: de nummers zijn onderling perfect uitwisselbaar. Het valt te begrijpen dat ze in tegenstelling tot hun Zweedse leeftijdgenoten nooit echt potten gebroken hebben en er na 1994 de brui aan hebben gegeven. “World Without God” ademt de 90er jaren uit, maar zonder echt tijdloos te klinken. Convulse is brutaal en eenvoudig, pure oldschool en nog zoveel meer, maar ze missen de genialiteit en virtuositeit die de Zweden wel hadden. Ze probeerden dan maar een Venom-cover uit (“Countess Bathory”), maar zelfs na remastering klinkt het zootje abominabel. Wat deze re-release gelukkig nog interessant maakt, is de bijgevoegde demo die met z’n spooky sfeertje een toendertijd nog beloftevolle band laat horen. Dit is voer voor de die-hard oldschool fan en zal menig tintje nostalgie losweken, maar echt veel zal het de meesten niet doen.

Luister: Convulse - Godless Truth [World Without God]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Nederlanders zijn pervers! Wie zich niet achter deze uitspraak kan scharen: verdwijn, gij afvallige. Het is dan ook een understatement dat ze meesters zijn in het maken van gore en vieze muziek. Kutschurft, Smegma, Rompeprop,… en nu het nieuwe allstarbandje Grindpad. Waar Kutschurft via grind en humor hun (grote) boodschap verkondigden, doet Grindpad dit middels agressieve thrash en razendsnelle, stevige death metal. Misschien ligt het aan een verziekte geest of aan het bewonderenswaardig gebrek aan kwalitatief bier alginder, maar telkens slagen ze erin om de luisteraar omver te blazen met hun muzikale remsporen. Het stemgeluid van Jorre Jansen kennen we nog van zijn tijd in Kutschurft en klinkt wederom perfect, agressief, gutturaal en braakoprispend. De metal is steenhard en klinkt als een Camaro die net 7500 t/m draait. Geschift wat de heren uit hun instrumenten kunnen halen en de drumsalvo’s en blastbeats vliegen je als het schijt om de oren. “Deathplant” voelt Kutschurfterig aan, maar bezit wat meer thrashgerichte riffs en drumroffels, maar verder is het allemaal gesneden koek voor liefhebbers van extreme metal. De sfeer zit goed en het is dan ook een schande dat dit schijfje onder 20 minuten afklokt. 9/10

Luister: Grindpad - Deathplant [Grave Matter]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Gevoelige lezers kunnen nu maar beter hun ogen afwenden of medische bijstand vragen, want wat de naam van onze website ook laat vermoeden, dit is GEEN metal! Jawel, we zijn geïnfiltreerd, verdedig vrouw en kinderen en bid tot de Heilige Dio voor een goeie afloop. Drama even opzij geschoven, dit is SOil, een band die ze eind jaren ’90 Han Solo-gewijs hebben ingevroren en nu pas wakker wordt, onbewust van het feit dat er ruim tien jaar verstreken is. De Amerikanen (wie anders) spelen namelijk een genre dat al jaren dood is of het toch zou moeten zijn: alternative metal/hard rock aka nu metal. Denk (maar niet te lang) aan Drowning Pool, Disturbed en dat soort stoere bands die gebruik maken van overdreven veel idiote distortioneffecten en hun grootmoeders de kast opjagen door voortdurend “motherfucker” te schreeuwen op theevisites. Maar SOil is wel meer dan dat hoor, want eenmaal het brullen en vloeken (waarvan zelfs een Tourette-patiënt zou zeggen: “Now that is fucking annoying!”) is opgehouden, worden ze héél emotioneel en willen ze ons even meedelen hoe gevoelig ze wel zijn. Want vanaf de titeltrack veranderen ze van infantiele pubertjes in … infantiele pubertjes, maar nu op een ander, irritanter, niveau. Alle agressie verdwijnt uit de muziek en elke memorabele melodie wordt zodanig uitgemolken dat je ze verder nooit meer wil horen. Dan mag je nog van Disturbed zeggen wat je wil, zij worden tenminste geen baby’s zonder flesje halverwege hun platen. Dus doe je oren (en grootmoeders) een plezier en negeer dit als de pest, want als trouwe bezoeker van deze website kan je nog beter The Black Eyed Peas eens een kans geven (ze zijn best goed, hoor). 3/10

Luister: SOil - Picture Perfect [Picture Perfect]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

“Model 101 is een progressieve groove metal band uit Nederland. Hun spel bestaat uit brute, beukende ritmische riffs, betoverende melodieën, innoverende beats en samples en bloedstollende grunts en schreeuwen”. Weet je, sommige biografieën zijn zo correct geschreven dat een recensent haast geen werk zou hebben. Gemastered door Jochem Jacobs van Textures, heeft deze experimentele modelband voor openheid een toepasselijk en interessant geluid gekregen. Net als hun eerste “Demo 2007” klinkt het wat chaotisch, maar dat is net de bedoeling, Model 101 schijnt nu eenmaal op die manier te werken. In de vijf nummers die wij op deze EP geserveerd krijgen zitten er heel wat dingen opeengestapeld. Neem nu “Paralyzed”: een rustige rock-intro voor een sfeervol nummer met een catchy refrein verandert geleidelijk aan in hevig post-hardcore geweld met groovy stukken om uiteindelijk tot een rustige climax te komen lijkend op groepen als Buried Inside en Minsk, om dan terug het opgefokte beest los te laten om te eindigen met een rij moordende breakdowns. Om jouw hersenen nog wat te laten rondbewegen doen ze ongeveer hetzelfde in “Megiddo Epilogue”, maar dan met enge pianostukken die zich op een of andere wijze omtoveren in een gezellig melodietje in het midden. Klinkt niet zó super bijzonder onorthodox origineel, maar je moet het maar goed doen. In het oog houden dit.

Luister: Model 101 - Particles [Cold Approach]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...

Het Deense The Kandidate teert op eerder vergaarde roem. Hatesphere is dubbel vertegenwoordigd in deze band, terwijl de andere helft Withering Surface op hun cv hebben staan (de band trok de stekker uit in 2005). Dit “Untill We Are Outnumbered” klinkt dan ook vertrouwelijk en neigt sterk naar Hatesphere oftewel: moderne thrash met een puike productie. De mix van thrash metal met meer core-gerichte zang blijkt evenwel niet aan te slaan. De sound komt regelmatig chaotisch over en de band slaagt er slechts op enkele nummers in om werkelijk spannend te klinken (zoals in “Shut ‘Em Up” of “Distress And Decay”). Net zoals de zang in Hatesphere een heikel punt is, brengt Jacob Bredahl de plaat te weinig toegevoegde waarde. De vocalen komen vaak geforceerd over en laat dat nu iets zijn wat een moderne plaat als deze kan missen als kiespijn. Daarnaast lijkt de muziek te weinig diepgang te bezitten en blijft er vrijwel geen enkel nummer kleven. Napalm Records tekende deze mannen, maar zal hier mogelijks zijn broek aan scheuren. Naast een veelvoud van vullers zijn er niet echt uitschieters te vinden met als gevolg dat je dit debuut gauw vergeet en je naar het einde sleept. 6/10

Luister: The Kandidate - Distress And Decay [Until We Are Outnumbered]

Jullie rating:
(No Ratings Yet)
 Loading ...