Harmonie in heavy metal Apr27

Tags

Related Posts

Share This

Harmonie in heavy metal

Een van de kerneigenschappen van heavy metal is het powerakkoord. Op technisch gebied is het powerakkoord relatief simpel. Het akkoord bevat namelijk maar één interval (een interval is de muzikale afstand tussen twee tonen). Normaal gesproken is dit de reine kwint, hoewel er soms een octaaf kan worden toegevoegd. Een kwint (kwint komt van het Latijnse quintus, wat vijf betekend) is het interval in een toonladder tussen een eerste toon en de daarboven liggende vijfde.

Als powerakkoorden met een hoog volume en veel distortion op de lagere snaren worden aangeslagen, wordt er meer geluid met een lage frequentie gecreëerd. Deze lage tonen dragen bij aan de volheid en dynamiek van de muziek. De meeste powerakkoorden worden aangeslagen met een vaste en consistente houding zodat de vingers makkelijk langs de toets kunnen gaan. Vaak stemmen metalgitaristen de gitaar zó dat de laagste drie snaren een powerakkoord vormen (meestal DAD). Hierdoor kunnen ze snelle en zware riffs spelen, die altijd met één vinger te stoppen zijn, waar op de gitaar deze zich ook bevindt,

Op het nummer “HaHallowed Be Thy Namellowed Be Thy Name” van het album The Number of the Beast van Iron Maiden uit 1982 is de harmonie tussen de meerstemmige gitaarmelodieën (van leadgitaristen Adrian Smith en Dave Murray) goed te horen.

Hoewel de reine kwint de meest gangbare interval is voor powerakkoorden, worden ook andere intervallen gebruikt, zoals de kleine terts, grote terts, reine kwart, verminderde kwint en kleine sext. De verminderde kwint of overmatige kwart (beide zijn enharmonisch gelijk) wordt ook wel tritonus genoemd. Deze interval stond in de middeleeuwen bekend als de duivelsinterval, en is zelfs een tijdlang verboden geweest. De tritonus wordt veelvuldig gebruikt als er een dreigende of angstige sfeer nodig is, zowel in muziek als in film.

Op het nummer “Black Sabbath”, uit 1970 op het gelijknamige album van de gelijknamige band wordt de tritonus gebruikt. Ook in het nummer “Enter Sandman” van Metallica, afkomstig van het album Metallica uit 1991, worden variaties van de tritonus gebruikt.