De progressieve power metal bands schieten in Noorwegen tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond. Vorig jaar debuteerde Illusion Suite al met verve en dit jaar is het de beurt aan Aspera om in de voetsporen te treden van enkele groten zoals Pagan’s Mind en Circus Maximus. Aspera schommelt dan ook ergens tussen deze twee wat stijl betreft, maar in deze wateren is Symphony X nooit veraf en een flinke dosis invloed uit die hoek valt dus eveneens te bespeuren. Toch schuwen de Noren het experiment niet en zo kent “Do I Dare?” een heel bizar pre-chorus dat aantoont hoe de gemiddelde boysband zou klinken als men ze voorzag van progressief gitaar- en drumwerk. De plaat laat verder geen al te memorabele eerste indruk na, maar zoals zo vaak het geval is met dit kaliber muziek, komt de essentie pas enkele rondjes later bovendrijven. Daarna is het lastig om refreinen als dat van “Between Black & White”, “Torn Apart” en het titelnummer niet mee te neuriën op plekken waar je dat beter niet doet. De teksten getuigen niet altijd van uitstekend lyrisch vakmanschap, maar als de melodieën die ze dragen zo lekker zijn, mogen ze van mijn part over vliegende eekhoorns zingen. Aspera haalt dan misschien niet het niveau als enkele van hun landgenoten, ze bieden genoeg potentieel om ooit met de groten te kunnen meedraaien en leveren intussen met “Ripples” een indrukwekkend en entertainend debuut af. 8/10

Luister: Aspera - Ripples [Ripples]

Jullie rating:
(1 votes, average: 1 out of 10)
 Loading ...