2007 lijkt al een tijdje geleden, maar Argonists Get All The Girls heeft sinds toen niets nieuw uitgebracht. Hoe oud het album dan ook mag zijn, het blijft hun recentste werk. Waarom zo inactief? Duurt het maken van kwaliteitsalbums nu echt zo lang? Of zijn ze een beetje verwend omdat ze steeds mogen blijven touren? Black Sabbath in de tijd bracht twee albums op een jaar uit en daarna om het jaar. Hetzelfde gold voor Metallica, Iron Maiden en zoveel anderen. Waarom Argonists Get All The Girls nog steeds zo veel succes heeft met “The Game of Life” is een vraag die je wel kan stellen. Op een vrije dag op een verlaten planeet waar geen andere cd zou bestaan weliswaar, want zo interessant zijn deze jongens nu ook weer niet. Zoals verwacht gloeit de band van de –coreinvloeden, al dan niet op een onordinaire manier. Ja, dit stel moderne knullen weet wat ze doen. Hun versie van de, ondertussen al oude, blauwdruk die gelegd werd door Lamb of God e.d. bevindt zich in een best uitzonderlijke plaats. De groep wisselt zowel schreeuwende als zuivere vocalen af met een ingewikkeld, edoch meegaand decor van breakdowns en catchy refreinen. Ik ga me deze uitspraak spijtig genoeg weeral in de mond moeten leggen, maar zuivere zang, GOEDE zuivere zang is ver te zoeken in dit genre. Met “The Game of Life” wordt dat nogmaals bevestigd. Bovendien is een beetje afwisseling in de opbouw van de nummers zeer gewenst. Op een bepaald moment denk je dat de plaat zich vanzelf op repeat heeft gezet en dat valt een beetje tegen als je kijkt dat je nog maar bij nummer 5 zit. 6/10

Luister: Argonists Get All The Girls - Save The Castle Screw The Princess [The Game of Life]