Het Midden Oosten is sinds jaar en dag de bakermat van culturele clashes en verscheurd als het is door de politieke veldslag die er al tijden woedt, niet ieders favoriete vakantiebestemming. Gelukkig bereikt Israëls beste exportproduct met gemak de lage landen, niet in het minst door de documentaire “’Global Metal”. Orphaned Land stelt zich dan ook tot doel om een brug te slaan tussen oost en west en doet dit door elementen van allerlei bevolkingsgroepen tot een eclectisch geheel te verweven. Voor wie zich hier geen voorstelling bij kan maken, denk de experimentele structuren van Opeth en de melodische grandeur van Therion. Nog nooit was een track-per-track review zo nutteloos als bij dit album, aangezien alle nummers zowat in elkaar overvloeien en ze elk meer deeltjes van de grotere puzzel zijn dan distinctieve eenheden. Opener “Sapari” verdient echter speciale vermelding, aangezien het niet zou misstaan op een Eurosongfestival door zijn weergaloos optimistische en aanstekelijke toon. Verder laat deze plaat echter weinig blijvende indruk achter en wie een aantal deuntjes zoekt om de komende weken vrolijk te neuriën, zal hier niet veel mee aankunnen. De waarde van deze vierde langspeler (waar zes jaar tijd in is gekropen) ligt ten eerste in de uiterst minutieuze aandacht voor uitvoering en details en ten tweede in het creëren van “soundscapes” die je overspoelen en overweldigen als een zandstorm in de woestijn. Veel meer dan een vage herinnering zal je niet aan deze reis overhouden, maar dat zou niemand mogen tegenhouden om hem nog eens te ondernemen. De ideale soundtrack voor eender welke activiteit die het potentieel heeft om tot epische proporties uit te groeien. 8/10
Luister: Orphaned Land - From Broken Vessels [The Never Ending Way Of ORwarriOR]
Reageer