Het Duitse Axxis draait ondertussen al 20 jaar mee in de metalscène. Het hoeft dus niet gezegd te worden dat ze al een gevestigde waarde zijn. Hun kracht putten ze deels uit het feit dat je altijd weet wat te verwachten telkens als er een nieuwe plaat uitkomt: stevige en snelle power/heavy metal met krachtige melodieën en genoeg hooks om je een klein uurtje geïnteresseerd te houden. Op “Utopia” is dit niet anders. De plaat trapt af met een introotje en de knallende titeltrack die meteen een goed beeld geeft van hoe de rest van de nummers gaan klinken. Het iets commerciëler klinkende “Fass Mich An” zal het waarschijnlijk live uitstekend doen in het thuisland. Een hoogtepunt van de cd is de verplichte ballade “Father’s Eyes”, die emotionele gitaar- en pianoleads laat uitmonden in een meeslepend refrein. Daarna wordt het alleen maar beter met het uiterst aanstekelijke “The Monsters Crawl”, dat de bombastische toon naar een hoogtepunt drijft. De opwaartse beweging wordt alleen maar voortgezet met de volgende tracks, waardoor dit album eindigt in majeur. Doorheen het spetterende vuurwerk van de sterk prominente keyboards en de beukende gitaren schalt de karakteristieke stem van Bernhard Weiss, die na twintig jaar aan het roer nog steeds een verpletterende indruk maakt. Axxis mag dan niet ’s werelds meest vernieuwende band zijn, ze komen toch telkens weer aandraven met een solide en belachelijk catchy album en in dat opzicht past “Utopia” perfect in het rijtje. 8/10
Reageer